Jakie korzyści dla zespołu daje zaufanie?

Witam Państwa, w nowej części „Psychologii bez tajemnic”. W tym artykule kontynuować będę wątek procesów jakie zachodzą w zespołach sportowych, który poruszyłem w poprzednim tekście. Omówiona została komunikacja w zespole i jej wpływ na drużynę.

Dzisiejszą cechą, którą wezmę pod uwagę, jest zaufanie. Z mojego punktu widzenia, dbając i pracując nad tym aspektem, zespół jak i zawodnik możne czerpać wiele korzyści.

Po pierwsze, dzięki wzajemnemu zaufaniu zawodnikom łatwiej jest grać drużynowo. Ufając koledze z drużyny chętniej z nim współpracujemy, co rozwija grę zespołową i jednocześnie ułatwia grę każdemu zawodnikowi.

Po drugie, wzajemne zaufanie sprawia, że zawodnikom łatwiej jest podejmować decyzje podczas gry. Nie ma miejsca na zastanawianie się, czy kolega coś umie, czy mu wyjdzie, czy nie zepsuje akcji. Zamiast tego jest miejsce na podejmowanie szybkich i efektywnych decyzji. Jednocześnie przyczyni się to do szybszego wypracowania i utrwalenia automatyzmów w zespole.

Po trzecie, ufający sobie zespół łatwiej  i w większym stopniu wykorzystuje potencjał każdego zawodnika w drużynie. Zawodnicy znając mocne strony swoich kolegów, starają się częściej wypracować okazję do ich wykorzystania.

Po czwarte wreszcie, wzajemne zaufanie wzmacnia zespół. Kiedy ufamy swoim partnerom czujemy się bardziej pewni siebie , wzrasta wiara w sukces jednocześnie zmniejsza się uczucie stresu / lęku przed porażką i innymi błędami. Granie w takim zespole staje się przyjemnością, a odczucie przyjemności jednocześnie, bardziej angażuje nas w grę czy treningi.

           Liczba korzyści płynących z zaufania jest nie do przecenienia. Gdy Państwo się chwilę nad tym zastanowią, to z pewnością znajdą Państwo kolejne korzyści, jakie wnosi zaufanie dla całego zespołu i dla zawodnika. Co można zrobić i w jaki sposób pracować nad zaufaniem? Czasem wydaje się to trudne, zwłaszcza w sytuacji gdy zespół nie osiąga wyników, jakich oczekuje. Istnieje jednak kilka możliwości rozwijania zaufania.

          Jedną z podstawowych wskazówek jest wzajemne słuchanie. Każdy zawodnik w zespole ma odmienne preferencje i inne spojrzenie na daną sytuację meczową, przyczyny porażki, co lubi, a czego nie. Warto poznawać siebie jak najdokładniej. Szerzej o tym wspomniałem także we wcześniejszym artykule, dotyczącego komunikacji w zespole. 

          Praca nad zaufaniem to także w dużej mierze praca nad sobą. Eliminowanie przekonań, że ja zrobię to najlepiej, moi koledzy nie umieją tak dużo jak ja, czy też ja wiem, że to jest złe. Praca nad sobą to także poznawanie własnych słabości i braków, dzięki czemu koledzy z drużyny zyskują cenną wiedzę do jakich sytuacji nie doprowadzać, by nie narazić nas na niekompetencję, a nam samym stwarza cel treningowy, by nad tymi niedoskonałościami wytrwale pracować.

           Zachęcam do pracy nad sobą, jeśli szukacie Państwo sposobów i metod , jak robić to skutecznie, zapraszam do kontaktu.

           Na dziś to już wszystko, do zobaczenia za tydzień w kolejnym artykule, w którym ponownie skupię się na relacjach między kobietą, a mężczyzną. Serdecznie polecam!

O relacjach między kobietą a mężczyzną

 

     Witam Państwa ponownie na mojej stronie!

     Ostatnio zacząłem wątek dotyczący komunikacji w drużynach sportowych. Dziś chciałbym skupić się na komunikacji, a konkretnie różnicach w komunikowaniu się między kobietami, a mężczyznami.  Cykl ten dedykuję fundamentalnym różnicom, jakie występują pomiędzy dwiema płciami. Lepsze zrozumienie tych różnic, pozwoli na uniknięcie wielu niepotrzebnych napięć między „gatunkami” J.

     W ramach cyklu „Psychologia bez tajemnic” w ciągu najbliższych tygodni omówię temat „Zrozumieć siebie- o różnicach w funkcjonowaniu między kobietą, a mężczyzną”. W ramach zaproponowanego tytułu podejmę próbę wyjaśnienia trzech zagadnień.

Po pierwsze: Jak w różnych sytuacjach wyrażamy swoją miłość.

Po drugie: poruszę kwestię kobiecego „Nic” i „Domyśl się”.

Po trzecie: Jak rozmawiamy o swoich problemach.

     

     Będzie to próba wyjaśnienia z punktu widzenia biologicznego oraz psychologicznego różnych, typowych sytuacji, z podkreśleniem tego, co w danej sytuacji odczuwają kobiety, a co mężczyźni i dlaczego.

     W dzisiejszym artykule przyjrzymy się z bliska temu trzeciemu zagadnieniu czyli- Jak rozmawiamy o swoich problemach.

     Mówi się, że w życiu pewne są dwie rzeczy- są to podatki i śmierć, jednak nie da się ukryć, że w ciągu naszego życia, rozwoju zawodowego i osobowości, na pewno prędzej czy później, pojawią się różne problemy, o których w zupełnie inny sposób rozmawiają kobiety, a inaczej mężczyźni.

     Kobiety, gdy mają problem, czują potrzebę mówienia o tym, szukają osoby, której będą mogły się „wygadać”. Zapewne znacie te sytuacje gdy kobiety umawiają się na długie rozmowy, podczas których padają wszelkie pytania „czemu?”, „jak to się stało”, „dlaczego?” i wiele innych. Wynika to z faktu, że kobiety mają potrzebę rozładowania swoich emocji w związku z zaistniałym problemem. Rozmowy te mogą trwać godzinami, gdyż dla kobiet rozmowa to także okazja do zacieśniania związków i relacji z ludźmi, które przez lata ewolucji, były dla nich ważne i stanowiły one podstawę ich bezpieczeństwa. Podczas tych rozmów kobiety poszukują wsparcia i zrozumienia ich sytuacji.

     Płeć piękną denerwuje, gdy ktoś podsuwa im w tym momencie rozwiązania, nie daje im to możliwości pełnego rozładowania ich napięcia i daje odczucie jakby rozmówca nie interesował się ich osobą, uczuciami i szybko chciał zakończyć temat. Rozwiązaniem kobieta zajmuje się „jutro”.

    Mężczyźni z kolei gdy na ich drodze pojawia się problem, przechodzą w tryb „poszukiwania rozwiązania”. Nie skupiają się na odczuciach związanych z problemem, interesuje ich tylko rozwiązanie. Tryb ten wyłącza u Panów aparat mowy. To dlatego, że on jako dawny „myśliwy”, polując nie komunikował się z innymi, tylko robił wszystko by być skutecznym. Panowie w swoim gronie rozmawiają o rzeczach nieistotnych, co daje im okazję do zredukowania napięcia. Gdyby mężczyzna przyznał przed kimś, że nie radzi sobie z problemem, to tak jakby mówił, że jest niekompetentny i nie jest prawdziwym „myśliwym”.

     Jednak jeśli już zapyta innej osoby, to w taki sposób, by nie zdradzić, że nie radzi sobie, a jedynie „rozpatruje inne możliwości” lub „innego spojrzenia na sytuację”. Rozmawia dumnie wtedy gdy obwieści światu, że znalazł rozwiązanie.

     Tak fundamentalne różnice w sposobie rozwiązywania problemów, zwiastuje tylko nieporozumienia, jeśli nie będziemy świadomi tych różnic. Dla przykładu przedstawię Państwu klasyczną wręcz sytuację.

     Ona, oczekując jego powrotu do domu, by opowiedzieć mu, o nieznośnych klientach w pracy. Jest zdenerwowana i zasmucona dzisiejszymi wydarzeniami.

     On, wracając z pracy dowiedział się od szefa, że nie otrzyma planowanej podwyżki i nie uda mu się dopiąć wydatków oraz opłacić ustalonego wcześniej, wspólnego urlopu tak jak zaplanowali.

     Wracając do domu zastajemy taką sytuację. On, witając się ze swoją partnerką, czym prędzej siada w fotelu, zaczyna obmyślać strategię i poszukuje rozwiązań tej sytuacji w całkowitym milczeniu. Dzieje się tak, ponieważ mężczyzna szukając rozwiązania, zamyka się w swojej „jaskini”. Jest to dla niego miejsce  gdzie może się w pełni skoncentrować na rozwiązaniach, a tym samym nie odczuwać, że jest niekompetentny i niezaradny. Ona, wyczuwając problem, dopytuje się „co się dzieje?”, „stało się coś?”, co tylko rozprasza mężczyznę, skupionego na swojej niezwykle ważnej misji.

     Kobieta brak informacji od niego, odbiera jako osłabienie ich więzi i relacji. Zaczyna wyczuwać, że między nimi coś jest nie w porządku. Dlatego dopytuje dalej martwiąc się coraz bardziej. On po stwierdzeniach „nic”, „wszystko w porządku”, „muszę chwilę odpocząć ” w końcu wyraża swoje zniecierpliwienie i irytację, co doprowadza ją do klasycznych słów – „Ty mnie już nie kochasz!”… Myślę, że dalszy rozwój tej sytuacji jest do przewidzenia. Zamiast możliwości rozładowania napięcia i stresu dnia codziennego, zyskujemy dwa problemy. Ona boi się, że jej mężczyzna coś przed nią ukrywa, już jej pewnie nie kocha i na pewno zdradza; On natomiast, że jego kobieta nie daje mu spokoju i potrzebnego czasu na rozwiązanie problemu.

     Samo zrozumienie fundamentalnych różnic w naszej ewolucji, zmniejszy ilość nieporozumień, gdyż wzajemne zrozumienie jest podstawą budowania relacji bez skazy. Zawsze też można „zaplanować” rozmowę. Podczas kiedy On wróci do domu, zaproponujcie sobie, ile czasu konkretnie potrzebujecie jeszcze dla siebie. Tak by Ona szczegółowo zaplanowała, co chce mu przekazać, On natomiast w tym czasie będzie miał jeszcze chwilę, by odpocząć po pracy i zamknąć się w swojej ‘’jaskini’’. Pozwoli mu to potem uważniej wysłuchać swojej kobiety.

      Na dziś to już wszystko, zapraszam do dalszego śledzenia całego cyklu! W razie pytań zapraszam do kontaktu.

Jakie procesy zachodzą wewnątrz zespołów sportowych?

Witam Państwa w kolejnym odcinku!

Wyjaśniłem już na czym polega praca psychologa oraz zaznajomiłem Państwa z psychologią sportu. W dzisiejszym wydaniu chciałbym zwrócić uwagę na różne procesy, jakie zachodzą w zespołach sportowych. Temat jest złożony, dlatego też będę starał się przekazywać informację skupiając się na wybranych zagadnieniach.

Na początku, aby lepiej rozumieć co i dlaczego dzieje się w drużynach sportowych, wyjaśnię czym ona jest i dlaczego powstaje.

Zespół sportowy rozumie się jako grupę osób, która powstaje by zrealizować wspólny cel. Mowa tu o celu sportowym jak np. Wygranie ligi, reprezentowanie kraju lub klubu w konkretnej dyscyplinie sportowej. Zespołem nazwiemy też zawodników różnych dyscyplin sportowych, których celem jest zdobycie punktów klasyfikacyjnych czy medali dla własnego kraju lub miasta. Aby dołączyć do takiego zespołu, trzeba spełniać konkretne kryteria, a najważniejszym z nich są określone umiejętności sportowe. Trzeba jednak pamiętać, że zespół to także suma indywidualnych dyspozycji psychicznych wszystkich zawodników.

Na wstępie chcę wymienić trzy podstawowe czynniki, które w sposób istotny wpływają na funkcjonowanie drużyny i realizowane przez nią cele. Są nimi profesjonalizm sportowców, komunikacja w drużynie oraz wzajemne zaufanie. Nie można jednak zapomnieć, jak istotne są relacje na płaszczyźnie trener- zawodnik/drużyna. Zespół, który dba o wszystkie wymienione aspekty, ma dużo większą szansę na zmaksymalizowanie swoich osiągnięć sportowych.

Warto wspomnieć, że komunikacja podobnie jak zaufanie są czynnikami, które wspólnie wpływają na dobrą atmosferę w drużynie i ułatwiają kształtowanie się dobrych relacji w zespole.

Dlaczego warto dbać o relacje? Zapewne wiecie Państwo, że o wiele przyjemniej i chętniej spędza się czas z osobami, które lubimy. Właśnie ten aspekt pozwala drużynom na wydajniejszy rozwój. Jeśli zawodnicy będą lubić swoje towarzystwo, to treningi nawet te najcięższe będą dla nich przyjemnością. Ponadto dobre relacje tworzą wzajemną sieć wsparcia. Sportowcy to też zwykli ludzie. Radząc sobie z różnymi trudnościami, łatwiej im gdy czują wsparcie i zrozumienie w zespole, w którym trenują i spędzają czas. Dobre relacje pozwalają więc zawodnikowi na znoszenie większych trudności, a zespół staje się bardziej odporny na niepowodzenia.

W dzisiejszej pracy chciałbym szczególną uwagę poświęcić komunikacji w zespole. Dobra komunikacja daje możliwość szybszego eliminowania błędów w treningu i pozwala na szybsze wypracowanie zachowań automatycznych, ułatwiających zawodnikom współpracę między sobą.

Za dobrą komunikację uważam taką, w której zawodnicy potrafią siebie wzajemnie słuchać. Zwróćcie Państwo uwagę, że dobra komunikacja pozwala na lepsze poznanie indywidualnych predyspozycji wśród zawodników. To są te drobnostki, które odpowiednio pielęgnowane, pozwalają na maksymalne wykorzystanie możliwości danego zawodnika. Im więcej takich preferencji czy indywidualnych predyspozycji jest znanych w drużynie, tym większe możliwości otwierają się dla całego zespołu.

Dobra komunikacja służy także, a może przede wszystkim sprawnemu rozwiązywaniu  potencjalnych konfliktów w drużynie.

Zawodnicy, którzy tworzą dany zespół są często bardzo zróżnicowani pod względem wyrażania emocji, sposobu bycia czy poglądów. Często nie mają wpływu na skład zespołu w jakim będą grali. Nie można także zmusić nikogo, by akceptował czy lubił wszystkich w drużynie. Zadbanie o płynną i zdrową komunikację w zespole, przyczynia się do zacierania różnic i wzmacnia poczucie jedności, przez co ilość sytuacji konfliktowych ulega zmniejszeniu. Jednocześnie gdy zaistnieje już sytuacja konfliktu, będzie ona mniej negatywna w skutkach dla samych zawodników jak i dla zespołu.

Warto zauważyć, że wypracowanie dobrej komunikacji jest swoistym katalizatorem, która odpowiednio pielęgnowana, pozwala zawodnikom na pełniejsze zaangażowanie w obowiązki sportowe.

Jako psycholog sportu wiele uwagi poświęcam temu aspektowi podczas współpracy z zespołami sportowymi. Istnieje wiele metod efektywnego poprawiania jakości przepływu informacji. Przykładem może być trening asertywności lub zajęcia nauczające, jak przekazywać skuteczny komunikat.

 Czy uważasz, że komunikacja spełnia jeszcze inną ważną rolę w zespole? Napisz o tym w komentarzu! Na dziś to już wszystko. W kolejnych seriach poświęconych psychologii sportu, będę rozwijać wątek czynników wpływających na funkcjonowanie drużyny. 

Czym jest psychologia i czym się zajmuje?

Witam w kolejnym odcinku „Psychologia bez tajemnic”. Dziś przybliżę Państwu czym jest psychologia i czym zajmuje się psycholog w praktyce.  Mam nadzieję, że pozwoli to Państwu lepiej zrozumieć  zawód psychologa i to czym się zajmuje.

           Jako pierwsze muszę zaznaczyć, że termin psychologia jest zagadnieniem ogólnym i obszernym. Istnieje bardzo wiele odrębnych działów psychologii, które zajmują się innym obszarem naszego funkcjonowania. Dlatego też mogli Państwo usłyszeć o neuropsychologii, psychologii sądowej, pracy, wcześniej wspomnianej psychologii sportu i wiele innych. Szerszy wykaz działów psychologii znajdą Państwo pod tym linkiem:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Psychologia_(ujednoznacznienie)

Jak widać subkategorii i dziedzin powiązanych z psychologią jest naprawdę sporo. Każda z nich dotyczy pewnej części życia człowieka. Łączy je jedna najważniejsza część wspólna- lepsze zrozumienie naszego funkcjonowania w określonych sytuacjach, a co za tym idzie, możliwość zlokalizowania źródła określonego zachowania ludzkiego.

                

           W tym miejscu chcę przejść do omówienia praktycznej strony pracy psychologa. Kiedy i dlaczego warto z takiej pomocy skorzystać.      

Przed chwilą wyjaśniłem pokrótce Państwu, w jakim celu psychologowie zdobywają wiedzę teoretyczną. Właśnie dzięki tej wiedzy, potrafimy nie tylko celniej zlokalizować źródło problemu danej osoby ale także pozwala nam to na lepsze zrozumienie sytuacji w jakiej klient się znalazł. Nazywa się to pomocą profesjonalną i jest to jeden z czynników odróżniających ją od pomocy nieprofesjonalnej – czyli wsparciu rodziny  czy przyjaciół. Kiedy i dlaczego skorzystać z pomocy psychologa? Poniżej postaram się udzielić możliwie najbardziej wyczerpującej odpowiedzi.

Na początku zajmę się pytaniem „Kiedy?”. Otóż pytanie jest stosunkowo trudne, gdyż dotyczy każdego z nas,  ludzi indywidualnie. Niemniej jednak, gdy potrzebujemy fachowej wiedzy, kiedy czujemy potrzebę lepszego zrozumienia siebie- gdy odczuwamy braki motywacji, doświadczamy depresji, odczuwamy żałobę po stracie ważnej dla nas osoby, czujemy przytłoczenie obowiązkami dnia codziennego, lecz także gdy odczuwamy potrzebę zmian czy „udoskonalenia” siebie i co uważam za istotny czynnik- gdy, ktoś nam bliski i ważny dla nas sugeruje skorzystanie z usług psychologa.

Wspomniana ostatnia sytuacja jest często konfliktowa, gdyż tak naprawdę wewnętrznie możemy nie odczuwać takiej potrzeby, co więcej możemy odebrać to jako atak czy obrazę, gdyż tak naprawdę nie mamy pojęcia po co psycholog miałby być potrzebny. To powoduje, że bardzo szybko odrzucamy możliwość skorzystania z jego usług. Należy pamiętać o tym, że formy wsparcia są bardzo różne i dostosowane do potrzeb klienta.

Odpowiadając na pytanie „Dlaczego?” należy podkreślić znaczenie dostępu do fachowej wiedzy. Bez tego sytuacja wygląda tak, jakbyśmy ze złamaną ręką kierowali się przykładowo do kardiologa. Nie można zarzucić kardiologowi, że nie wie co to jest złamanie ręki ale czy jego porady będą trafne i skuteczne w leczeniu tej kontuzji dla nas? Skutki takiej interwencji mogą być opłakane dla nas, a jej konsekwencje mogą mieć wpływ na nasze dalsze życie. Dzięki psychologowi mamy szansę na dokładniejsze zrozumienie i zlokalizowanie źródła problemu z jakim się zmagamy. Właściwie przeprowadzona konsultacja czy terapia zapewni nam poczucie komfortu i ulgi.

Podsumowując odpowiedzi na pytanie „Kiedy” i „Dlaczego” nie sposób wspomnieć optymalnych warunkach jakie stwarza psycholog w podczas konsultacji. Dobry psycholog jest przygotowany do przeprowadzenia spotkania. Wie w jaki sposób rozmawiać i pytać, jak się zachowywać, jak słuchać i jak reagować w różnych sytuacjach, tak aby maksymalizować wsparcie i pomoc dla klienta. Wszystkie te czynniki składają się na całość, która odróżnia pomoc profesjonalną od nieprofesjonalnej.

Na koniec chciałbym dodatkowo wskazać, jakie możliwości pomocy może zaoferować psycholog.

Jedną z form, o której wspomniałem w tym artykule jest konsultacja. Pozwala ona na uzyskanie wiedzy na interesujące klienta zagadnienie. Może być to jednorazowe spotkanie lecz nie musi. Inną formą pracy jest terapia. Jest to zaplanowany cykl spotkań pozwalający na dokładniejsze zaznajomienie z problemem klienta. Istnieje kilka rodzajów terapii- indywidualna-  dla konkretnej osoby, par- dla związków, małżeństw i grupowa- przykładowo grupy wsparcia dla osób zmagających się z podobnymi problemami czy doświadczeniami, na przykład- uzależnienia, zaburzenia odżywiania, wypalenia zawodowego. 

Na dziś to już wszystko. W razie pytań zapraszam do kontaktu. 

Psychologia bez tajemnic- psychologia sportu

Witam w nowo powstałym dziale „Psychologia bez tajemnic”. Dziale, który ma na celu ukazanie czytelnikowi wielu ciekawostek dotyczących naszego funkcjonowania psychologicznego, a także przybliżenie, czym psychologia jako nauka się zajmuje i co wnosi do naszego życia. Dzisiejszy debiutancki odcinek poświęcony zostanie psychologii sportu. Omówię pokrótce, czym się zajmuje, jaki jest jej cel, a także w jaki sposób wykorzystać tę wiedzę w praktyce.

Aby  wskazać  czym jest psychologia sportu, najłatwiej będzie udzielić odpowiedzi czym ona na pewno nie jest. Przeciętne skojarzenia dotyczące psychologii to terapia, pomoc choremu, choroby psychiczne i to poczucie wstydu, że ktoś w ogóle musi skorzystać z pomocy czy wsparcia psychologa. Tutaj dostrzegamy właśnie pierwszą i najważniejszą różnicę- psycholog sportowy nie zajmuje się chorobami psychicznymi!

Zadaniem psychologa sportowego jest udoskonalanie funkcjonowania mentalnego danej osoby, tak aby była ona wstanie maksymalizować swoje wyniki i osiągnięcia w dziedzinie, którą się zajmuje. Zadaniem psychologa sportowego jest nie tylko indywidualna współpraca lecz także współpraca z całymi drużynami czy kadrami sportowymi. Najbardziej chyba znanym obecnie przykładem była współpraca Kamila B. Bączka z kadrą narodową siatkarzy, którzy zdobyli złoty medal Mistrzostw Świata.  Interwencje oraz formy wsparcia proponowane przez psychologów sportowych można ująć w jedno hasło- OPTYMALIZACJA, tak jak wcześniej wspomniałem, maksymalizacja swoich osiągnięć.

Psychologia sportu oferuje szeroką gamę wsparcia praktycznego. Zarówno indywidualnie, jak i zespołowo.

Pierwszym narzędziem jest oczywiście konsultacja ze specjalistą, za pomocą której można znaleźć obszary dla rozwoju. W tym miejscu chciałbym wskazać jeszcze jedną istotną różnicę dotyczącej psychologii sportu. Otóż sesja u psychologa sportu polega na spotkaniu eksperta z ekspertem- ściślej ujmując, to zawodnik wie o sobie najwięcej, jak funkcjonuje, co lubi, nad czym chce pracować, a psycholog dobiera odpowiednie narzędzia i ukazuje wiedzę niezbędną do realizacji potrzeb klienta.

Kolejną możliwością są testy diagnostyczne. Pomiary motywacji, odporności psychicznej, umiejętności radzenia sobie z presją, poczucie skuteczności, to niektóre z wielu testów zwiększających wiedzę o nas samych.

Ostatnią i zarazem najciekawszą jest trening mentalny. Jest to zindywidualizowany program treningu psychicznego pozwalający na poprawę- koncentracji, motywacji, szybkości reakcji, pewności siebie i wiele innych. Warto wspomnieć tutaj także o metodzie zwaną wizualizacją. Najprościej tłumacząc- technika treningu wyobrażeniowego stosowana między innymi w celu relaksacji, rozwoju świadomości, czy treningu umiejętności.

Osobiście wydzielam jeszcze jedną formę pracy, mianowicie formę warsztatową do współpracy z całymi zespołami sportowymi. Przybiera ona różne formy w zależności od potrzeb zespołu, od spotkania konsultacyjnego po tworzenie treningów ukierunkowanych zarówno na rozwój umiejętności technicznych jak i mentalnych.

Mam nadzieję, że materiał, który się tu ukazał, był dla Ciebie interesujący i przybliżył choć trochę dziedzinę jaką jest psychologia sportu. Interesuje Cię trening mentalny? Zastanawiasz się jak wygląda konsultacja? Napisz! Zapraszam do współpracy! Jeśli masz pytania dotyczące artykułu, chcesz podzielić się opinią, to zapraszam do komentowania.